Wiesz kiedy się zamknąć?

Są pisarze. A potem są pisarze.

Ale byłem rysownikiem.

Pozwól, że zabiorę cię do roku 1988 na lekcję zamykania się.

Rysowałem kreskówki dla bardzo popularnej gazety “Mid-Day”. Każdego dnia rysowałem nowy pasek i przesyłałem go do gazety. A ponieważ to było w czasach przed Internetem, często musiałem wsiąść do pociągu, podróżować 20 mil i chodzić przez 15 minut, aby dostać się do biura gazety przed terminem 7:30 rano.

Pewnego dnia wpadłem na redaktora. I pochwalił mnie za Kreskówki.

“Ale jest jedna rzecz, którą możesz zrobić, aby były lepsze”

Musisz szanować inteligencję czytelnika

“Musisz napisać dowcip, aby czytelnik prawie – Rozumiem-powiedział. “W ten sposób czytelnik przewiduje humor i ma dwa razy śmiech. Jeśli wejdziesz w zbyt wiele szczegółów i wyjaśnisz dowcip w swoim komiksie, stracisz na ciosie. Czytelnik czuje się oszukany. A to wszystko dlatego, że nie uszanowałeś ich inteligencji.”

Jako pisarz musisz szanować inteligencję czytelnika.

W swoim piśmie często zauważysz, że historia, którą opowiadasz, zbliża się do oczywistego końca. I tak, po prostu pomijasz oczywisty koniec. Po prostu pozwalasz czytelnikowi wymyślić historię we własnym umyśle.

Skąd wiesz, kiedy się zamknąć? Spójrzmy na przykład.

Oto przykład z artykułu, który ostatnio napisałem:

Moja przyjaciółka Karen nie ma problemu z ćwiczeniami. Deszcz, zimno, nawet wrząca pogoda nie powstrzymuje jej przed założeniem tych trampek i wyjściem przez drzwi.

Nie mam takiego szczęścia. Nienawidzę ćwiczeń. Każda komórka w moim ciele unosi się w Buncie na myśl o wykonywaniu powtarzalnych ruchów.

Drugą stroną jest to, że kocham jedzenie. I jak zapewne wiecie, jestem wybredny w gotowaniu różnych wspaniałych potraw.

Dlatego musiałem wymyślić ‘ motywator czekolady.’

Teraz wiesz, że kocham jedzenie. I nienawidzę ćwiczeń. Co dalej?

Ty jako czytelnik znasz już odpowiedź, więc muszę szanować twoją inteligencję. Dlatego zamiast zwlekać z tym, ile kilogramów przytyłam, po prostu ruszam do przodu w szybki, zwinny sposób. Twój mózg wypełnia luki. I czy świadomie o tym myślisz, czy nie, zdajesz sobie sprawę, że szanuję twoją inteligencję.

Poszanowanie inteligencji czytelnika pozwala również na dramatyzm w pisaniu.

Jak zauważyłeś, oszczędzając Ci szczegółów całego problem z wagą, I udał się do rozmowy o czekoladowy motywator. Teraz jestem jeszcze bardziej zainteresowany, bo chcesz wiedzieć więcej o motywatorze czekolady.

Możesz teraz użyć czegoś naprawdę niezwykłego, aby pozwolić klientowi przejść przez twój artykuł, lub możesz nawet użyć czegoś, czego czytelnik w ogóle się nie spodziewa.

Rzućmy okiem na inny przykład:

Moja przyjaciółka Karen nie ma problemu z ćwiczeniami. Deszcz, zimno, nawet wrząca pogoda nie powstrzymuje jej przed założeniem tych trampek i wyjściem przez drzwi.

Nie mam takiego szczęścia. Nienawidzę ćwiczeń. Każda komórka w moim ciele unosi się w Buncie na myśl o wykonywaniu powtarzalnych ruchów.

Drugą stroną jest to, że kocham jedzenie. I jak zapewne wiecie, jestem wybredny w gotowaniu różnych wspaniałych potraw.

I pomimo tej doskonałej burzy, schudłem 6 funtów w mniej niż dwa tygodnie.

A to wszystko dzięki wynalazkowi motywatora czekoladowego.’

Widzisz, co się stało powyżej?

Pisząc, możesz szanować czytelnika, a mimo to przynieść coś tak odłączonego, że czytelnik jest wyciągany z ich popołudniowej drzemki. Nagle zwracają szczególną uwagę. A potem mając tę uwagę, prowadzicie ich wesoło przez artykuł używając dramatu i flow.

Pisanie z dramatem i flow to wyuczona umiejętność

Musisz wiedzieć, kiedy opowiedzieć swoją historię.

I kiedy się zamknąć.

Ale przede wszystkim musisz szanować inteligencję swojego czytelnika. Dopiero wtedy odzyskasz szacunek czytelnika.

O autorze: Sean D ‘Souza oferuje bezpłatny raport na temat “Dlaczego nagłówki zawodzą”, gdy subskrybujesz jego Biuletyn Psychotaktyczny. Zobacz też jego blog.

Total
0
Shares
Related Posts

Off the Grid

Jeśli ktoś zauważył, że jest tu trochę cicho (proszę skłamać i powiedzieć, że tak!), to dlatego, że wziąłem…